Kayseri’de başlayan sessiz düzen arayışı Kayseri’nin kışları her zaman biraz sert gelir bana. Sabahları pencereyi açtığımda yüzüme çarpan soğuk hava, sanki içimdeki dağınıklığı da dışarıya vurur gibi olur. 25 yaşındayım ve hayatımın bu döneminde ne tam bir yetişkin gibi hissediyorum ne de tamamen gençliğin rahatlığında. Arada kalmışlık, en çok gece saatlerinde kendini belli ediyor. O zamanlar her şeyi not etmeye başlamıştım. Düşüncelerimi, yarım kalan cümlelerimi, ertelenen kararlarımı… Bir defterim vardı, sayfaları kıvrılmış, kenarlarına kahve lekeleri bulaşmış. Ama o defter bile zamanla yetmemeye başladı. Çünkü ben sadece yazmak istemiyordum; düzenlemek, anlamlandırmak, kendimi toparlamak istiyordum. Bir gün üniversiteden bir arkadaşım, “Senin ihtiyacın…
Yorum Bırak